سؤالي ساده دارم از حضورت

من آيا زنده‌ام وقت ظهورت؟

اگر تو آمدي، من رفته بودم

اسير سال و ماه و هفته بودم

دعايم كن دوباره جان بگيرم

بيايم در حضور تو بميرم

سال با صوت حول حالنا تحویل شد

باز بر ما به خاک افتادگان درگهت

سالی بدون حضرتت تحمیل شد

این  پیام زیبا ودردآور را دوستی از راه دور

 در اولین روزهای بهار امسال برایم فرستاد

 نمیدانم چه بگویم

 قلمم دیگر آنقدر ناتوان شده که

حتی محض دلخوشی خودم هم روی دل سپید کاغذ نمی لغزد

چون که می داند صاحبش مدتهاست که حرفی برای گفتن ندارد 

 و شاید هم در حصار دنیایی خود اسیر شده

و دیگر قلبش به قلمش نمی چسبد برای نگاشتن

بگذار در این آغازین روزهای سالی دگر از غیبتت فریاد بزنم

مرا به خودم وامگذار که در مرداب گناهان غرق خواهم شد

چه می شد اگر روزگارم تو باشی

                      خزانم تو باشی بهارم تو باشی

خدا خواست که این قدر تنها نباشم

                  گل باغ بی برگ وبارم تو باشی

شنیدم که می آید از سمت باران

                           بهاری که امیدوارم تو باشی

فقط یک هوس دارم اینکه همیشه

            به هرجا که پا می گذارم تو باشی

کمی کودکانه است اما نمی شد؟

                      که اسب تو باشم سوارم تو باشی؟

صدا کن که در حجم این بی کسی ها

                           کنار تو باشم  کنارم تو باشی

خدا خواست چشمم به راه تو باشد

                      که مهتاب شبهای تارم تو باشی

به پایان شعرم رسیدم الهی

                      که پایان انتظارم تو باشی

                             قدمهایش پر از معنا

دلش از جنس باران است

              کسی فانوس بر دستش

                                      بسان نور می آید

       امید قلب ما روزی

                            ز راه دور می آید

           با سبد سبد ستاره امید     

           به  استقبال روزی مملو از نور وسرور می رویم

              روزی که نه فقط  عید شیعیان

       بلکه عید همه مظلومان و عدالت خواهان جهان است

         یک بغل یاس سپید

       یک نفس شبنم صبح

       یک دل آکنده زعشق

         همه تقدیم نوای ملکی که

         بشارت داد میلاد تو را

          وطلوع مهر فروزانت را بر تارک گیتی

سبز وآبی و کبود

با بنفشه ها نشسته ام

سال های سال

صبح های زود

مخمل  نگاه این بنفشه ها

می برد مرا سبکتر از نسیم

از بنفشه زار باغچه

تا بنفشه زار چشم تو

دربنفشه زار چشم تو

من ز بهترین بهشت ها  گذشته ام

من به بهترین بهار ها رسیده ام

ای غم تو همزبان بهترین دقایق حیات من

لحظه های هستی من از تو پر شده ست

آه

در تمام روز

در تمام شب

در تمام هفته

در تمام ماه

در فضای خانه . کوچه. راه

در هوا. زمین. درخت. سبزه .آب

در خطوط در هم کتاب

خوب خوب نازنین من

نام تو مرا همیشه مست می کند

بهتر از شراب

بهتر از تمام شعرهای ناب

نام تو اگر چه بهترین سرود زندگیست

من تو را به خلوت خدایی خیال خود:

"بهترین بهترین من" خطاب می کنم

بهترین بهترین من

     گرفته بوی تو را خلوت خزانی من

                                  کجایی ای گل شب بوی بی نشانی من

چنین که بوی تو در رواقها جاریست

                                چگونه گل نکند بغض جمکرانی من

   به پابوس تو آیینه دست چین کردم

                                    کجایی ای گل شب بوی بی نشانی من

                        قد بغض یا کریما

عصر جمعه توی ایوون

                             میشنم مثل قدیما

تو دلم میگم آقاجون

                           تو مرادی من مریدم

من به اندازه وسعم

                       طعم عشقتو چشیدم

کاشکی ازقطره اشکت

                                کمی آبرو بگیرم

یعنی تو چشمه چشمات

                               با نگات وضو بگیرم

برای لحظه دیدار

                               از قدیما نقشه داشتم

یه دونه هدیه ناچیز

                               واسه تو کنار گذاشتم

یادمه یکی بهم گفت

                                هر کسی تنهاست تو دنیا

یه دونه نامه خوش خط

                                     بنویسه واسه آقا

کاغذ نامه رو بعدش

                                 توی رودخونه بریزه

بنویسه واسه مولاش

                           خاطرت خیلی عزیزه